Marudnik bezrobotnego

Tak - jestem bezrobotną. Tak - teoretycznie mam dużo czasu. Tak - teoretycznie nie mam co robić. A serio to tylko pierwsze jest prawdziwe, cała reszta tylko i wyłącznie w teorii. Pracy mam ogrom, bo szykuje się coś nowego, ładnego, wyjątkowego i częściowo mojego, ale o tym zrobi się głośno już niebawem, więc teraz o tym sza :-)
Rozstanie ze szkołą było trudne, ale tylko pierwszego dnia. Szkoła jak szkoła, ale to jednak dzieci...
Szybko się na nowo "zadomowiłam" . Choć dzień ostatnio trwa dla mnie zdecydowanie za krótko, udało mi się zrobić coś wyłącznie dla siebie.  Znów Was zanudzę swoimi bazgrołami :-) może arcydzieła to nie są, ale są moje i o dziwo jestem z nich zadowolona. Wszystkie ręczne, bo na nowo odkrywam dawno zapomnianą miłość do ołówków. W rolach głównych tym razem: Karola, Nadia, Wojtuś i dziecko o nie znanym mi imieniu :-) Ostatnie to próba okiełznania akwareli, chyba jednak ołówki są dla mnie bardziej łaskawe.

Miłego korzystania z letniej pogody :-) My jesteśmy uziemione w domu - tak, Karola znowu chora :-/